Biel
Z białej brzozy kory
biały motyl
na skrzydła brał wzory
i od słońca odcień zloty,
zanim zniknął na skraju białej tęsknoty
zalotnie się przejrzał w kropli rosy.
Biały sad w ciszy stał
gdy mu biała mgła
otulała biały kwiat
kiedy przed brzaskiem spał cały świat
nim na świtu pierwszy znak
rozśpiewał się ptak.
Z białej kartki biały wiersz
lekko jak wiatr
rozwiał się i zaginął snach
i ciągle nie wiesz i wiesz
co było, co będzie, co jest.
Zatem jeszcze raz
karty w tas
bo swój los w swoich rękach masz.
[ 22.07.2024 ]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz