ZWRACAM SIĘ Z PROŚBĄ

 ZWRACAM SIĘ Z PROŚBĄ

Stopniały wielkanocne śniegi, obudziły się zawilce

Przeszyj mnie dotyku swego dreszczem,

rozzłociły  z dnia na dzień bujnym kwieciem forsycje 

Rozcałuj jakbyś był ciepłym i rześkim powietrzem,

z wiatrem się rozgadały roztrząsając jakieś tajemnice

Oraz mnie sobą jak najczulszą pieszczotą otul

niesłychane, zapomniane, przypomniane, zamaszyście,

Śmiechem zabezpiecz jak plastrem na ból

pachnie już wkoło wiosną przaśnie, soczyście

Bądźże ze mną jak ja chcę być z tobą,

mgły się snują romantycznie, nastrojowo przeźroczyście

Albo mi powiedz, że idę złą drogą.

gnieżdżą się ptaki wiosenne wszystkie

Zabierz wówczas swój dotyk z mego ramienia

nawołują partnerów śpiewnie subtelnie albo jak wrony szkaradny krzykiem

niech mnie już złudzeniem nie ogrzewa,

a echo wiatrem niesione ten gwar powiela

zetrzyj z tej drogi ślady nadziei która do mnie szła

kropla deszczu na mą dłoń spadła jak łza.

[ 09,10,11.04.2021 ]